ΜΟΥΣΕΙΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΠΛ-ΜΓΙΚ 2026-2027
Η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα εντάσσει τα μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα στον πυρήνα της λειτουργίας της, ακολουθώντας τις διεθνείς πρακτικές των σύγχρονων μουσείων. Αναγνωρίζοντας τον εκπαιδευτικό και κοινωνικό ρόλο που επιτελεί ένας πολιτιστικός φορέας, σχεδιάζει δράσεις για μαθητές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, ενισχύοντας τη βιωματική επαφή με την τέχνη και προωθώντας την ενεργή συμμετοχή του κοινού.
Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2025–2026 συμμετείχαν 5518 μαθητές στα μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα και στις ξεναγήσεις της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας – Μουσείου Γ.Ι. Κατσίγρα, γεγονός που αποτυπώνει τη σταθερή ανταπόκριση της εκπαιδευτικής κοινότητας και την αυξανόμενη ανάγκη για ποιοτικές δράσεις πολιτιστικής μάθησης. Η συμμετοχή προήλθε από όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, με ιδιαίτερη παρουσία σχολείων της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από όλη τη χώρα, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της Πινακοθήκης ως βασικού φορέα καλλιέργειας της αισθητικής και της ιστορικής συνείδησης των μαθητών.
Για τη σχολική χρονιά 2026–2027 έχουμε ως στόχο να ανεβάσουμε τον πήχη πιο ψηλά και για τον λόγο αυτό προτείνουμε ένα σύνολο εκπαιδευτικών δράσεων που περιλαμβάνει επτά μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα, σχεδιασμένα με βάση τα έργα της μόνιμης έκθεσης της Πινακοθήκης. Τα προγράμματα έχουν αναπτυχθεί με γνώμονα τη βιωματική μάθηση, την καλλιέργεια της οπτικής παιδείας και τη σύνδεση των μαθητών με τη σύγχρονη και νεοελληνική τέχνη.
Μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα 2026-2027:
«Φωτο-Πολιτεία: Χτίζοντας την πόλη με εικόνες»
Με αφορμή το έργο Πολιτεία (Λάρισα) (1969), του Αγήνορα Αστεριάδη που εκτίθεται στην ενότητα ‘’Το πνεύμα του Τόπου’’ της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο: «Φωτο-Πολιτεία: Χτίζοντας την πόλη με εικόνες»
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6–18 ετών.
Μέσα από το έργο του Αγήνορα Αστεριάδη «Πολιτεία» (1969) και φωτογραφίες της Λάρισας από τη δεκαετία του 1960, τα παιδιά καλούνται να παρατηρήσουν και να συνθέσουν τη δική τους Πολιτεία, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.
Η δράση ξεκινά με παρατήρηση του έργου και στη συνέχεια οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε τρεις ομάδες, στις οποίες μοιράζονται τυπωμένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες της πόλης. Ακολουθεί η σύνθεση των φωτογραφιών, ώστε να δημιουργηθεί ένα κολλάζ με τη Φωτο-πολιτεία.
Στο τέλος πραγματοποιείται συζήτηση για την πόλη της Λάρισας, τη διαχρονικότητα των μνημείων και των τοποσήμων, καθώς και για τον σεβασμό απέναντι στην αρχιτεκτονική μας κληρονομιά.
Στόχοι του προγράμματος:
- η ανάπτυξη παρατηρητικότητας και φαντασίας,
- η κατανόηση βασικών εννοιών τοπογραφίας και χώρου,
- η σύνδεση του παρελθόντος με τον σχεδιασμό του μέλλοντος,
- η ενίσχυση της ιστορικής και κοινωνικής σκέψης μέσα από τον αστικό σχεδιασμό,
- η ευαισθητοποίηση για τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς.
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου, Ιστορικός τέχνης, Παναγιώτα-Χρυσοβαλάντου Γκανάλα, φοιτήτρια τμήματος πολιτισμού δημιουργικών μέσων και βιομηχανιών Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
«Η Πολιτεία…ζωντανεύει»
Με αφορμή το έργο Πολιτεία (Λάρισα) (1969), του Αγήνορα Αστεριάδη που εκτίθεται στην ενότητα ‘’Το πνεύμα του Τόπου’’ της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο «Η Πολιτεία…ζωντανεύει».
Το νέο πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 4 – 18 ετών.
Μέσα από το εμβληματικό έργο του Λαρισαίου ζωγράφου Αγήνορα Αστεριάδη, Πολιτεία (1969), οι μαθητές έρχονται σε επαφή με έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής ζωγραφικής του 20ου αιώνα και ταυτόχρονα με την ιστορική ταυτότητα της πόλης της Λάρισας. Παρατηρώντας το τρίπτυχο, οι μαθητές ανακαλύπτουν πώς αποτυπώνονται τα τοπόσημα, οι γειτονιές, οι μορφές και οι μνήμες της πόλης, ενώ μέσα από το συνοδευτικό video παρατηρούν αυτά τα στοιχεία να «ζωντανεύουν» και να αποκτούν κίνηση, ήχο και ρυθμό.
Το πρόγραμμα αξιοποιεί το έργο ως πύλη προς την κατανόηση του αστικού χώρου, της ιστορικής εξέλιξης της Λάρισας και της σχέσης των κατοίκων με την πόλη τους. Η εικαστική παρατήρηση συνδυάζεται με αφήγηση, ήχο, κίνηση και δημιουργική έκφραση, ώστε οι μαθητές να βιώσουν την Πολιτεία όχι μόνο ως ζωγραφικό έργο, αλλά ως ζωντανό περιβάλλον. Το πρόγραμμα θα προσαρμόζεται ανάλογα με την εκπαιδευτική βαθμίδα ως προς το φύλλο εργασίας: ζωγραφική για τους μικρότερους μαθητές και ερωτηματολόγιο για τους μεγαλύτερους σε σχέση πάντα με το έργο.
Στόχοι του Προγράμματος
- Ανάπτυξη παρατηρητικότητας
Οι μαθητές εντοπίζουν λεπτομέρειες, χρώματα, σχήματα και τοπόσημα, μαθαίνοντας να «διαβάζουν» έναν πίνακα ως πολυεπίπεδη αφήγηση.
- Ενίσχυση φαντασίας
Τα στοιχεία του έργου αποκτούν ζωή μέσα από το βίντεο και τις δραστηριότητες, επιτρέποντας στα παιδιά να δημιουργήσουν δικές τους ιστορίες και ερμηνείες.
- Κατανόηση βασικών εννοιών τοπογραφίας και χώρου
Το τρίπτυχο λειτουργεί ως χάρτης: οι μαθητές αναγνωρίζουν σημεία, κατευθύνσεις, σχέσεις χώρου και μαθαίνουν πώς η τέχνη μπορεί να αποτυπώσει μια πόλη.
- Σύνδεση παρελθόντος–μέλλοντος
Η ιστορική Λάρισα γίνεται αφετηρία για να φανταστούν οι μαθητές πώς μπορεί να εξελιχθεί η πόλη τους και ποια στοιχεία αξίζει να διατηρηθούν.
- Ενίσχυση ιστορικής και κοινωνικής σκέψης
Μέσα από τον αστικό σχεδιασμό και την παρατήρηση του έργου, οι μαθητές προβληματίζονται για την ανθρώπινη δραστηριότητα, τις κοινότητες και τις αλλαγές στον χρόνο.
- Ευαισθητοποίηση για την αρχιτεκτονική κληρονομιά
Το πρόγραμμα καλλιεργεί σεβασμό για τα ιστορικά κτίρια, τα τοπόσημα και τις μνήμες που συγκροτούν την ταυτότητα της πόλης.
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου-ιστορικός τέχνης, Κατερίνα Πράττου-εικαστικός
Δημιουργία video: Γιώργος Καλαμάρας-εικαστικός
«Τοπιογραφία που αλλάζει»
Με αφορμή πέντε εμβληματικά έργα τοπιογραφίας από την ενότητα «Το Πνεύμα του Τόπου» της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο: «Τοπιογραφία που αλλάζει».
Το νέο πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 8 – 18 ετών.
Οι μαθητές παρατηρούν τα εξής έργα:
- Λαύριο – Κωνσταντίνος Μαλέας
- Δελφοί- Κωνσταντίνος Μαλέας
- Σπάρτη- Κωνσταντίνος Μαλέας
- Εργοστάσιο – Αγήνορας Αστεριάδης
- Άνοιξη – Βασίλειος Ιθακήσιος
Στόχος της πρώτης φάσης είναι η αναγνώριση βασικών εικαστικών στοιχείων:
- φύση (βλάστηση, έδαφος, ουρανός, εποχές)
- χώρος (προοπτική, βάθος, δομή του τοπίου)
- φως (κατεύθυνση, ένταση, χρωματικές μεταβολές)
- σύνθεση (πώς οργανώνονται τα στοιχεία μέσα στο έργο)
Οι μαθητές συγκρίνουν τα έργα και εντοπίζουν πώς κάθε καλλιτέχνης αποδίδει το τοπίο με διαφορετική ματιά και τεχνική.
Στη δεύτερη φάση, οι μαθητές παρακολουθούν ένα video, όπου τα έργα μεταμορφώνονται και αποδίδονται σε διαφορετικά καλλιτεχνικά ρεύματα:
- Κυβισμός – γεωμετρικές φόρμες, αποδόμηση του χώρου, πολλαπλές οπτικές γωνίες
- Ιμπρεσιονισμός – έμφαση στο φως, στις στιγμιαίες εντυπώσεις και στα γρήγορα πινέλα
- Πουαντιγισμός – χρωματικές κουκκίδες, οπτική μίξη χρωμάτων, δομημένη επιφάνεια
Με αυτόν τον τρόπο οι μαθητές αντιλαμβάνονται ότι το ίδιο τοπίο μπορεί να αλλάξει εντελώς ανάλογα με το ύφος, την τεχνική και τη φιλοσοφία του καλλιτεχνικού ρεύματος. Η τεχνολογία λειτουργεί ως εργαλείο οπτικοποίησης της αλλαγής, βοηθώντας τους μαθητές να κατανοήσουν πώς η τέχνη μεταμορφώνει τον κόσμο γύρω μας.
Στο τέλος του προγράμματος, κάθε μαθητής:
- Επιλέγει ένα από τα τρία έργα που τον ενέπνευσε περισσότερο.
- Το αναδημιουργεί με τον δικό του τρόπο, αξιοποιώντας στοιχεία από τα ρεύματα που είδε στο video ή επιλέγοντας εντελώς προσωπική εικαστική προσέγγιση.
- Παρουσιάζει το έργο του και εξηγεί:
- γιατί επέλεξε αυτό το τοπίο,
- ποια στοιχεία κράτησε,
- ποια στοιχεία άλλαξε,
- ποιο ύφος ή τεχνική δοκίμασε.
Έτσι, οι μαθητές περνούν από την παρατήρηση, στην ερμηνεία, στη μεταμόρφωση και τελικά στη δημιουργία, βιώνοντας μια ολοκληρωμένη εικαστική εμπειρία.
Στόχοι του προγράμματος:
- Παρατήρηση τοπίου — αναγνώριση στοιχείων φύσης, χώρου, φωτός και σύνθεσης
- Κατανόηση καλλιτεχνικών ρευμάτων — πώς αλλάζει ένα τοπίο ανάλογα με το ύφος
- Δημιουργική έκφραση — ζωγραφική ενός από τα τρία έργα με προσωπικό ύφος
- Οπτικοακουστική εμπειρία — παρατήρηση αλλαγών μέσα από το video
- Ενίσχυση φαντασίας — πώς θα έμοιαζε το τοπίο σε άλλο ρεύμα ή εποχή
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου-ιστορικός τέχνης, Κατερίνα Πράττου-εικαστικός Δημιουργία video: Γιώργος Καλαμάρας-εικαστικός
«Μυστικά μιας προσωπογραφίας»
Με αφορμή το έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη ” Προσωπογραφία της συζύγου του Στεφάνου Ράλλη και της κόρης” από την ενότητα ’’Ιδανικά πλάσματα’’ της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο: Μυστικά μιας προσωπογραφίας”.
Το νέο πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 10 – 18 ετών.
Οι συμμετέχοντες γνωρίζουν τον Γεώργιο Ιακωβίδη, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου, και εξερευνούν το έργο του μέσα από την προσωπογραφία της συζύγου του Στεφάνου Ράλλη και της κόρης τους, το οποίο εκτίθεται στην ενότητα «Ιδανικά Πλάσματα» λειτουργεί ως αφετηρία για συζήτηση γύρω από την ομορφιά, την αθωότητα, την οικογένεια και την κοινωνική θέση.
Αρχικά γίνεται μια εισαγωγή στο έργο και συζήτηση με την ομάδα. Στη συνέχεια οι μαθητές λαμβάνουν ένα φύλλο εργασίας και καλούνται να παρατηρήσουν προσεκτικά και καλούνται να γράψουν ένα αυτοβιογραφικό σενάριο για τις δύο εικονιζόμενες μορφές. Η δραστηριότητα συνδυάζει παρατήρηση, φαντασία και δημιουργική γραφή. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μια φανταστική αυτοβιογραφία που βασίζεται στα στοιχεία του έργου.
Στόχοι του Προγράμματος
- Κατανόηση πορτρέτου — πώς ο καλλιτέχνης αποτυπώνει χαρακτήρα, σχέση και εποχή
- Αφήγηση ζωής — σύνδεση εικόνας με ιστορία και προσωπική φαντασία
- Ενσυναίσθηση — κατανόηση συναισθημάτων και ρόλων
- Δημιουργική γραφή — παραγωγή αυτοβιογραφικού κειμένου
- Παρατήρηση λεπτομερειών — χρώμα, στάση σώματος, βλέμμα, αντικείμενα
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου-ιστορικός τέχνης, Κατερίνα Πράττου-εικαστικός
«Μπες στο Κάδρο»
Με αφορμή τις προσωπογραφίες της ενότητας ’’Ιδανικά πλάσματα’’ της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο: ‘’Μπες στο κάδρο”.
Στόχος είναι οι μαθητές να γνωρίσουν τα έργα, να ανακαλύψουν τις ιστορίες πίσω από τα πρόσωπα και να βιώσουν οι ίδιοι τη διαδικασία της εικαστικής αποτύπωσης.
Το νέο πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 4 – 18 ετών.
Η δράση ξεκινά με μια συμμετοχική ξενάγηση στις προσωπογραφίες. Οι μαθητές παρατηρούν:
- το βλέμμα και τη στάση των μορφών,
- τις επιλογές του καλλιτέχνη στο φως, στο χρώμα και στη σύνθεση,
- τα στοιχεία που υποδηλώνουν εποχή, κοινωνικό πλαίσιο ή προσωπική ιστορία.
Η ξενάγηση λειτουργεί ως αφετηρία για να κατανοήσουν ότι κάθε προσωπογραφία είναι μια αφήγηση, όχι απλώς μια εικόνα.
Στη συνέχεια οι μαθητές χωρίζονται σε ζευγάρια και αναλαμβάνουν ταυτόχρονα δύο ρόλους:
- Καλλιτέχνης: παρατηρεί, επιλέγει στάση, προσπαθεί να αποτυπώσει την έκφραση και τον χαρακτήρα του μοντέλου.
- Μοντέλο: επιλέγει πώς θέλει να παρουσιαστεί, πειραματίζεται με στάσεις και εκφράσεις, «μπαίνει στο κάδρο» όπως οι μορφές της έκθεσης.
Η εναλλαγή των ρόλων ενισχύει την ενσυναίσθηση, την κατανόηση της διαδικασίας και τη δημιουργική αυτοέκφραση.
Στόχοι του προγράμματος
- εξοικείωση με την τέχνη του πορτρέτου
- ανάπτυξη παρατηρητικότητας και εικαστικής σκέψης
- ενίσχυση συνεργασίας και δημιουργικής έκφρασης
- σύνδεση των συμμετεχόντων με τη συλλογή μέσα από βιωματική εμπειρία
- καλλιέργεια ενσυναίσθησης μέσα από την εναλλαγή ρόλων
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου-ιστορικός τέχνης, Κατερίνα Πράττου-εικαστικός
«Από το τραπέζι στον καμβά»
Με αφορμή τις νεκρές φύσεις της ενότητας ’’Οικειότητα’’ της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο: ‘’Από το τραπέζι στον καμβά”.
Το νέο πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 8 – 18 ετών.
Η δράση ξεκινά με μια συμμετοχική ξενάγηση στις νεκρές φύσεις της ενότητας. Οι μαθητές παρατηρούν:
- τα αντικείμενα που απεικονίζονται,
- το περιβάλλον που αποκαλύπτει στοιχεία της καθημερινής ζωής,
- και τον τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης αποδίδει την αίσθηση της οικειότητας.
Η ξενάγηση βοηθά τους μαθητές να κατανοήσουν ότι κάθε νεκρή φύση είναι μια ιστορία, όπου τα αντικείμενα παίζουν σημαντικό ρόλο.
Στη συνέχεια οι μαθητές οδηγούνται στο επόμενο βήμα: Πώς ένα αντικείμενο από την καθημερινότητα μπορεί να γίνει έργο τέχνης;
Συζητούν:
- ποια αντικείμενα εμφανίζονται στις νεκρές φύσεις,
- τι μπορεί να συμβολίζουν,
- πώς συνδέονται με την έννοια της οικειότητας,
- και πώς μπορούν να αποτελέσουν αφετηρία για μια νεκρή φύση.
Τέλος, δημιουργούν τη δική τους σύνθεση νεκρής φύσης, επιλέγοντας αντικείμενα που:
- χρησιμοποιούν καθημερινά,
- έχουν προσωπική σημασία,
- ή τους θυμίζουν κάποιο πρόσωπο ή στιγμή.
- οργανώνουν τα αντικείμενα,
- παρατηρούν το φως, τις σκιές και τα χρώματα,
- και τα αποτυπώνουν στον καμβά με τον δικό τους τρόπο.
Η δράση ενισχύει την παρατηρητικότητα, τη σύνθεση, την αισθητική καλλιέργεια και τη συναισθηματική σύνδεση με το έργο.
Στόχοι του προγράμματος
- Παρατήρηση νεκρής φύσης — αναγνώριση αντικειμένων, σύνθεσης, φωτός και χρώματος
- Αισθητική κατανόηση — πώς οι καλλιτέχνες μετατρέπουν καθημερινά αντικείμενα σε τέχνη
- Δημιουργική έκφραση — σχεδιασμός προσωπικής νεκρής φύσης
- Σύνδεση με τη συλλογή — κατανόηση της ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας των έργων
- Ενίσχυση παρατηρητικότητας — λεπτομέρειες, υφές, σκιές, χρώματα
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου-ιστορικός τέχνης, Κατερίνα Πράττου-εικαστικός
«Κάτω από το Φως»
Με αφορμή το έργο ‘’Κόκκινη λάμπα’’ του Σπύρου Βασιλείου της ενότητας ’’Οικειότητα’’ της μόνιμης έκθεσης προτείνεται το μουσειοπαιδαγωγικό πρόγραμμα με τίτλο: ‘’Κάτω από το φως”.
Στόχος είναι να εισαγάγει τους μαθητές στην έννοια της οικειότητας, του φωτός και της αφήγησης μέσα από την καθημερινή ζωή. Η ξενάγηση βοηθά τους μαθητές να κατανοήσουν ότι το φως δεν φωτίζει μόνο τον χώρο, αλλά και τις σχέσεις, τα συναισθήματα και τις ιστορίες.
Το νέο πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 15 – 18 ετών.
Οι μαθητές καλούνται να παρατηρήσουν το έργο και να ανακαλύψουν:
- ποια στοιχεία φωτίζονται έντονα,
- ποια μένουν στη σκιά,
- τι μπορεί να συμβολίζει το κόκκινο χρώμα,
- ποια ιστορία φαίνεται να εκτυλίσσεται κάτω από το φως.
Η παρατήρηση γίνεται με τρόπο βιωματικό μέσα από παιχνίδι ρόλων: οι μαθητές μπαίνουν «κάτω από το φως»( με τη χρήση φακού) και προσπαθούν να φανταστούν τι συμβαίνει μέσα στο δωμάτιο.
Τέλος, χωρίζονται σε μικρές ομάδες και αναλαμβάνουν ρόλους:
- Πρόσωπα του έργου: πώς θα στέκονταν; τι θα ένιωθαν;
- Παρατηρητές: τι βλέπουν; τι τους κάνει εντύπωση;
- Φως: αν το φως είχε φωνή, τι θα έλεγε;
Ο φακός ανάβει και σβήνει, δημιουργώντας διαφορετικές ατμόσφαιρες. Οι μαθητές απαντούν σε ερωτήσεις όπως:
- Πώς αλλάζει η ιστορία όταν αλλάζει το φως;
- Ποιο στοιχείο γίνεται πιο σημαντικό;
- Ποιο συναίσθημα γεννιέται στο σκοτάδι και ποιο στο φως;
Στόχοι του προγράμματος
- Παρατήρηση έργου — αναγνώριση στοιχείων φωτός, σκιάς και ατμόσφαιρας
- Παιχνίδι ρόλων — τα παιδιά γίνονται οι άνθρωποι που «ζουν» κάτω από τη λάμπα
- Αφήγηση ιστοριών — δημιουργία προσωπικών μικρο-ιστοριών
- Ενσυναίσθηση — κατανόηση συναισθημάτων και καταστάσεων
- Δημιουργική σκέψη — σύνδεση φωτός–σκοταδιού με συναισθήματα και μνήμες
Διάρκεια προγράμματος: 45 λεπτά
Σχεδιασμός: Σχεδιασμός: Ελένη Παπανικολάου-ιστορικός τέχνης, Κατερίνα Πράττου-εικαστικός
Αξιολόγηση
Στο τέλος όλων των μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων θα μοιράζονται έντυπα αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς που συνοδεύουν τους μαθητές, ώστε να καταγράφουν την εμπειρία τους, να αποτυπώνουν τον βαθμό επίτευξης των μαθησιακών στόχων και να παρέχουν χρήσιμες παρατηρήσεις για τη βελτίωση και εξέλιξη των δράσεων του μουσείου.
Πληροφορίες:
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα
κ. Ελένη Παπανικολάου, ιστορικός τέχνης- αρχαιολόγος
Τηλ.: 2410001201
Email: [email protected]